0

Praca przy tej oprawie sprawiła mi wiele satysfakcji i przyjemności. To absolutnie nie oznacza, że przy innych technikach się męczę… Po prostu nie wykonuję jej często, a równie chętnie chwytam “do rąk” zarówno papier dekoracyjny, jak i skórę.

Styl oprawy milimetrowej został opracowany przez duńskiego introligatora Henrika Parka podczas II wojny światowej. W czasach gdy luksusowe przedmioty, takie jak skóra, były na wagę złota, istniało zapotrzebowanie na oprawy, które wykorzystywały ten deficytowy materiał tak oszczędnie, jak to tylko możliwe. Charakterystyczne dla tej techniki jest to, że skóra (ale również pergamin lub płótno) pokrywa tylko grzbiet, jego część lub tylko same brzegi na około milimetr. Dość popularne są również małe “ukryte” lub “częściowo ukryte” narożniki.

Książka Parka z 1949 roku “Moderne Danske Bindtyper”, opisuje bardziej szczegółowo wszystkie kwestie techniczne i ilustruje kilka przykładów i rozwiązań dla tej oprawy. Bardziej współczesne artykuły opisujące technikę oprawy milimetrowej ukazały się autorstwa – Riley, D. (2006), lub Verheyen, P. D. (2005) The Bonefolder: an e-journal for the bookbinder and book artist, 1(2), 25-29.

Z uwagi na rodzaj dekoracji (papier klajstrowy, którym pokryta w większości jest oprawa składa się z kilku części) w celach ochronnych wykonałem “koszulkę”, całość wsunięta jest potem do etui z odkrytym grzbietem. Użyty papier klajstrowy wykonała Tanja Karipidis. Wszystkie tłoczenia jak i dekorację górnego brzegu wykonałem foliami pigmentowymi.

Zamówienie